حفظ شخصیت بچه

الحمدلله علی ما هدانا

معمولا بچه ها تو سن بین یک تا دو سالگی اوج کنجکاوی و خطر سازیشونه برای همین به مراقبت بیشتری نیاز دارناوه، علی ما هم که جزء بچه های بازیگوش محسوب میشهماچ و کار ما سخت تر هم شده ولی واقعا بچه های بازیگوش  به مراتب شیرین تر و خواستنی تر از بچه های آروم و بی جنب و جوش هستند.فرشته

ولی در تمام این لحظات شیرینخوشمزه و به یاد ماندنی ، آدمهای کم تحمل و کسانی که به خودشون اجازه میدن هر اسم و لقبی برای بچه انتخاب کنن،عصبانی آدم رو حرص میدن. آدمهایی که بچه هاشون بزرگ شدن و فراموش کردن که اونها در کودکی چه آتیشهایی که نسوزوندن.سبز

ما (یعنی من و بابا وحید )تصمیم گرفتیم با برخوردهای حساب شده و محترمانه لبخندبه اطرافیانمون متذکر بشیم اینقدر به علی نگن شیطون و .... و در ضمن  در جمع کسایی که پذیرش کارهای علی رو ندارن حاضر نشیمقهر ؛ چون اولا این اسامی روی بچه میمونه و وقتی بزرگ شد جزءی از شخصیتش میشه( به طور مثال به یک بچه بگی خرابکار اون واقعا خرابکارمیشه) و بعد ها از این القاب رنج میبره؛افسوس ثانیا در آینده هم وقتی تو جمع همسالانش حاضر بشه و اتفاقا بقیه مشکلی رو بوجود بیارن همه از چشم این بچه میبینن .(مثلا چیزی بشکنه یا کسی کتک بخوره)مشغول تلفن

این روزها فکر کنم علی داره دندون در میاره و بچم بسیار بد غذا و بهانه گیر شده؛ بغلدعا میکنم این مراحل رشدش با صبر و بدون مشکل سپری بشه.     آمین 

/ 4 نظر / 4 بازدید
وحید

چند تا عکس جدید از علی بذار خستگی ادم بدر میکنه مادر مهربون

خاله اكرم

علي جون بهت تبريك ميگم كه بالاخره مادرت بعد از 200 سال فرصت كرد وبلاگتو به روز كنه!!! ضمنا منم با مامانت موافقم كه بچه هاي پر شر و شوري مثل تو صد برابر دوست داشتني تر از بچه هاي آرومن، البته به زعم من و مامانت و امثال ما كه در سابقه زندگيمون تقريبا عنصري تحت عنوان آروم بودن وجود نداره!!! اميدوارم بقيه هم سعه صدرشونو بالاتر ببرن و البته اندكي به حاظه تاريخي خودشون و خانوادشون مراجعه كنن تا يادشون بياد كه احتمالا خودشون هم اينجوري بودن!!!

زهرا

کاملا باهات موافقم چون میشناسمت که اهل لوس کردن بچه نیستی نمیگم مواظب باش بچت لوس و ننر نشه ولی مراقب باش به خاطر بچه با اقوام درگیر نشی چون همین بچت بعدا بهت متذکر میشه بابت روابط سردت با دیگران[چشمک]

تکتم

[اضطراب]مامان نمونه اینقدر سخت نگیر .هرچی علی گولو بزرگتر بشه سخت تر می شه مجبور می شی آخرش بری توی قصری، پادگانی، بوستانی تک و تنها زندگی کنی ها. [من نبودم]