7سال سیادت

به نام خدا

نمیدانم که چرا به هر کس میگویم "الولد سید سبع سنین", حرفم رو قبول نمیکند,

یکی میگوید: تو این دوره زمونه اگر بچه رو اینجور بار بیاری, میشینه روی سرت!

یکی میگوید: این یعنی باید به بچه روی زیادی بدی, دیگه اونوقته که دیگه از پسش بر نیای.

یکی با پوز خند میگه: اونوقت بعد از هفت سال میخوای چکارش کنی؟

یکی نصیحت میکنه که: عزیزم از الان اگر جلوش رو نگیری کل تربیتش از دستت در میره ها!

و کلی چیز دیگر....

حالا اینهایی که گفتم همه مذهبی های اطراف ما هستند ها! انگار نه انگار ایکه من میگویم یک حدیث است از پیامبرشان !

--------------------------------------

برداشت من از حدیث بالا تقریبا این چیزیست که تو این مقاله نوشته چون اون رو منطبق با حرف چند عالم یافتم.

------------------------------

 بحث فلسفی ما از اینجا شروع شد که:

 "چرا بچه ای که وقت خوابش رسیده را نمیبری تو اتاق بزور بخوابانی؟"

یا اینکه " چه معنی میده بچه بدون بلوز بگرده تو باغ , زشته ."

یا " این مرجان خیلی بی خیاله بچش کل مایع دستشویی رو تو استخر خالی کرده هیچی بهش نمیگه , بابا یه اخمی یه تشری,چیزی!!!"

----------------------------

پی نوشت:

  • دیروز من بودم یه طرف و 10-15 تا مادر در بازه سنی 23  تا 63 سال اون طرف!
  • البته فکر نکنید که من اینقدر سرم درد میکنه که یه تنه با همه بجنگم ها نه , یکی از این خانمهای عزیز فامیل بحث رو پیش کشید!

 

 

  

/ 12 نظر / 19 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نرگس سادات

باهاتون موافقم ولی انجامش آسون نیست و اعتقاد خیلی قوی به اون میخواد که در هرشرایطی بتونیم رعایتش کنیم و مغلوب اعتقادات اشتباه سایرین نشویم.

هانیه

یه کاری هست که شک نکن بچه بهش عادت میکنه واون انجام دادن هر کاری که دلش میخواد و نپذیرفتن توصیه و تذکر بزرگترهاست(در صورت زیادی اپن برخورد کردن) اینکه احترام مفاهیم متفاوتی داره شکی درش نیست و واضحه که ما فرزندمون رو طبق فرهنگ خودمون تربیت میکنیم. در مورد خطر هم اگر خیلی بگیم اشکال نداره و حالا خطرش کمه ممکنه یه بچه با رفتارهای پر خطر در اینده بسازیم . الیته هر کس یه نظری داره ولی به نظر من بچه باید از بعضی کارها منع یشه . کم نشنیدیم که خیلیها در بزرگسالی میگن حالا ما بچه بودبم متوجه نبودیم چرا والدینمون چیزی بهمون نمیگفتن.

مامان محمدمهدی

کاملاً باهات موافقم گیر و تذکر بیش از حد بچه رو حسابی کلافه میکنه.از نظر من هم 7 سال سیادت حق طبیعی بچه های کوچولوی ماست.توی فامیل ما هم یک شخص روحانی به این حدیث کامل پیامبر اسلام(ص) از کودکی بچه هاش تا سن جوانیشون عمل کرده و الحمدلله سه پسر خیلی خوب و خدایی داره. شما هم موفق باشی مامان نمونه[گل]

هانیه

راستی در تکمیل عرایضم اینم بگم که معنی این مطالبی که گفنم اصلا این نیست که تذکر زیاد دادن یا حتی برای هر کاری تذکر دادن رو تایید میکنم فقط عقیدم اینه که معنی این حدیث ازاد گداشتن مطلق بچه نیست. خودم سعیم اینه (البته نمیدونم چقدر موفقم)که تذکر بی مورد ندم .مثلا برای وقت یا اندازه غذا خوردن کاملا آزاده چون معتقدم هر وقت گرسنه باشه حتما خودش میخوره یا ازاده هر وقت هر جای خونه با هر اسباب بازی که بخواد بازی کنه یا بین کلاس بیاد بیرون پیش من و دوباره برگرده با حتی اگه کم خواب باشه ونخواد بره کلاس کاملا مختاره. ولی اگه بخواد بره از پنجره دولا یشه یا با سر از سرسره بیاد پایین(خطر) یا اسباب بازی کسی رو ازش بی اجازه بگیره یا با بچه ای درگیر بشه(ادب)یا به حرف پدر یزرگ و مادر بزرگ هاش گوش نده(احترام) حتما به طور جدی بهش تذکر میدم وحتی بعدا در موردش باهاش صحبت میکنم تا براش جا بیفته (بی تاثیر نیست) البته فکر کنم تو سن علی پیچدگی رفتارها کمتر باشه . باز یه مطلب دیگه که در مورد حدیث بالا و مفهوم سیادت هست وبه نظر منطقی تر از ازادی مطلقه اینه که به بچه کار و مسئولیت ندید و مجبورش نکنید کاری رو که نمیخواد انجام بده . خلاصه

سارا

به منم گاهی این حرفا رو می زنن. ولی بهشون می گم شان خودم و بچه بیشتر از اونه که بخوام با زور باهاش رفتار کنم. به قول شما به پادشاه اگه بخوایم نکته ای هم بگیم باید کلی سیاست و ظرافت پشتش باشه که به ساحت پادشاهیش توهین نشه. من فقط اگه خونه ی کسی باشیم و مطهره بخواد خرابکاری بکنه یا به وسایل میزبان آسیب بزنه جلوشو می گیرم.

فاطمه

من همیشه در مورد این حدیث یه سؤال مهم برام پیش میاد و اون هم اینه که وجه رعایت این سیادت چیه؟ یعنی دلیل این سفارش اینه که بچه احساس سیادت کنه؟ یا والدین بفهن یا در واقع یاد بگیرن حکومت کسی که به نظرشون از خودشون پایین تره را بپذیرن؟ و یا اینکه واقعا خود اینکه بچه تو این 7 سال هر کار میخواد بکنه مهمه؟!!! جواب به این سؤال تکلیف را تو خیلی از موارد روشن میکنه. مثلا اگر بچه میخواد یه کاری انجام بده که شما باهاش مخالفی (به دلیلی غیر از اینکه اون کار واقعا خطرناکه چون ظاهرا در این مورد همه اتفاق نظر دارن!) اگر بذاری بچه کار خودش را بکنه سیادتش حفظ شده یا اگه یه جوری سرش را شیره بمالی که حواسش از کاری که میخواسته بکنه پرت شه و در نتیجه موضوع اساسا و بدون هیچ درگیری ظاهری منتفی شه سیادتش حفظ شده؟ حالت اول نیاز به صبر و تحمل والدین داره ولی حالت دوم نیاز به خلاقیت زیاد داره بخصوص وقتی میدونیم که از این جور اتفاقات بارها در طول هر روز و هر ساعت پیش میاد.

زهرا

با نظرات هانیه در کل موافقم... البته گویا هانیه جان یک دختر 5 ساله داره... هم از لحاظ جنسیتی و هم از لحاظ سنی یه خورده کاریهایی هست که متفاوته...

فاطمه

از طرف دیگه من به نظرم میرسه این حدیث ازون احکام کلی ای هست که تطبیقش با موارد و نمونه ها خیلی کار سختیه. یعنی بدون دسته بندی و تعیین ملاکها تکلیف آدم تو موارد جزئی و عملی روشن نمیشه منتها چون این کار توی خود حدیث نشده، روانشناسان و در مرحله بعد خودِ مادرانِ محترم! این بخشش را به عهده گرفته ان و هر کدوم نسبت به مسلک و مشرب خودشون یک جور ملاکهایی را قرار دادن. و واقعیتش اینه که من شخصا نسبت به این ملقمه (ملغمه؟!) اصلا خوش بین نیستم. یعنی درسته که این حدیث یک دورنمای خیلی کلی دست ما میده ولی این اصلا برای اینکه ما همه رفتارهامون را باهاش تنظیم کنیم کفایت نمیکنه. برای همین هم هست که با وجودی که در اصل حدیث و لزوم رعایتش هیچکس تردیدی نداره ولی تو موارد جزئی به ندرت اتفاق نظر پیدا میشه.

آیه

ممنون از مقاله خیلی خوب بود

عطیه

سلام ممنون از مطالب جالب و قشنگتون مقاله رو من هرکاری کردم باز نشد میشه آدرسش رو دوباره بذارین یا زحمت بکشین و به ایمیلم بفرستین اجرتون با سید الشهدا