در حضور بچه ها ....

به نام خدا

دیروز یک نکته تربیتی جدید یاد گرفتم:

"هیچ وقت در حضور بچه ها در موردشون با دیگران صحبت نکنید مگر حساب شده و با هدفی معقول".

اینکه نباید در حضور بچه ها از اشتباهات و خلقیات منفی و خرابکاریهاشون صحبت کرد که خب بحثی توش نیست, مسلمه که این مدل حرفها حس بدی رو تو بچه ایجاد میکنه و علاوه براینکه نسبت به خودش پندار منفی پیدا میکنه بعضا خجالت زده میشه و عزت نفسش زیر سوال میره.

اما منظور من اینه که حتی در مورد شیرین کاریها و شیرین زبونیها و خلقیات منحصر به فرد و ... بچه ها هم نباید در حضورشون صحبت کرد, چون این کار باعث میشه بچه ها دنبال جلب توجه دیگران باشند و تا همیشه از ما انتظار دارن که کارهاشون رو برای همه تعریف کنیم.

وقتی ما دایم در حضور بچه ها با مادر و دوست و همسر و.. در مورد بچه هامون حرف میزنیم در واقع داریم براش این تفکر رو ایجاد میکنیم که ذره به ذره کارها و خلقیاتش چقدر برای همه مهمه.

البته اگر یه جایی بنا به مصلحتی والدین از یک کار بچه برای تشویق یا هر هدف دیگه ای صحبت کنند ایرادی نداره و البته  والدین در تعریفهای هدف دار به شرطی به مقصود میرسن که گتره ای و بی حساب دایم بچه ها و کارها و حرفهاشون رو نقل مجلس نکرده باشند.

در حالیکه انگار برای خیلی از ماها نقل کارهای بعضا با مزه بچه ها برای دیگران یک جور تفریحه و فایده ای براش متصور نیست.

حالا شیرینکاریها که خب میگیم تفریحه, بعضا مادرهایی دیدم(منظورخودمم هستم متاسفانه!) که در حضور بچه هاشون میشینن مفصل از بدغذایی و بهانه گیر بودن و لجاجت و ... بچه ها حرف میزنن و تازه آخرش هم میگن که فکر کنم این اخلاقش به باباش رفته.

------------------------------------

از دیروز خیلی به این نکته ها فکر کردم , خودم رو گذاشتم جای بچه ای که دایم پدر و مادر دارن از شیرینکاریها و شیرین زبونیها و بعضا اشتباهات و خلقیات و... اش با دیگران حرف میزنن, به این نتیجه رسیدم حسی که با شنیدن اینها تو بچه ایجاد میشه خیلی حس بد و مخربیه.

----------------------------------

به نظرم بهتره به جای این کار با خود بچه در مورد کارهای بد و خوبش حرف زد, بعضی کارهاش رو تحسین کرد و در مورد بعضیهاشون تذکرد داد , البته در یک فضای آروم و بدون تنش!

---------------------------------

چند وقت پیش کلی با پرستار علی صحبت کردم تا تونستم عادت گزارش دهی از علی جلوی علی توسط ایشون رو حذفش کنم.

/ 6 نظر / 8 بازدید
سلام

بازم اومدم وب قشنگت...هر چند منم مثل تو سرم شلوغه اما بازم انگار زود تر از تو میام...تازه من دوتا دارم تو فقط علی مهربونو داری......... اره با همه نکات تربیتیت موافقم و جسارتا بکار بردم....خیلی مواظب خودمون باید باشیم!! بچه ها همونی میشن که ما هستیم ..نه اونی که میخواهیم باشن!! پس از خودمون باید شروع کنیم ... دعا گوتم

سلام

راستی اهنگ وبلاگ چطوره؟؟ نظرت برام مهمه

مامان امیر مهدی

وقتی همیشه پسرم کنارمه این موضوع خیلی اتفاق میفته ولی دقیقا باهات موافقم، حتی نوشتن کارهاش توی وبلاگش هم همین موضوع رو باعث شده.[گل]

زهرا

خداروشکر من شخصا این کار رو انجام نمیدم...اما کافیه که طاها خونه مادر برزگش باشه و یه کاری انجام بده(هر دو مورد)،گزارش گر ها دکمه تکرارشون زده میشه و استپ هم نداره! متاسفانه وقتی که هم تذکر بدی کلی بهشون بر میخوره...

ما(من و گاهی بابا)

این نکات رو معمولا همه بلدن ، از لحاظ تئوری ! و اینکه توی موقعیتش بتونیم اونا رو عملی کنیم خیلی تمرکز می خواد آخه نکته ها خیلی زیادن !