یا حق 

بعضی بچه ها آرومن ,   خیلی راحت تو کالسکه میشینن ,  تو مهمونی از بغل مامانشون تکون نمیخورن یا با یک اسباب بازی سر گرم میشن,تو خیابون هم  تو بغل مامان و بابا شون هستن و یا دست اونها رو میگیرن و با هم قدم میزنن.

بعضی بچه ها هم شیطونن , دایم میخوان راه برن , از این ور به اون ور سرک بکشن , از اینکه دستشون رو بگیری بدشون میاد, تو کالسکه و سبد خرید و غیره نمیشینن, با همه چی کار دارن , از دیوار راست میرن بالا و خلاصه کارهای عجیب و غریب هم بعضا میکنن.

مامان و بابای اون دسته اول خب کارشون شاید یک کم  راحت تره, راحت تر میرن خرید و مهمونی و تفریح و مجلس و... .

مامان و بابای دسته دوم هم خب طبیعیه که یا خیلی جاها رو نمیرن یا مجبورن کلی برای رفتن به مهمونی و مسجد و خرید و... تدبیر سنجی کنن و به همین دلیل کارشون کمی سخت تره.

من اصلا قصد ندارم بگم کدوم دسته بهترن یا شیرین تر و دوست داشتنی ترن یا کدومشون موفق ترن و.... ابداً.

هر دو دسته بچه ها برای والدینشون شیرین ترین, عزیز ترین و دوست داشتنی ترین هستند و موفقیتشون هم در گرو تربیت صحیح و کلی آیتم دیگست.

من فقط خواستم با نوشتن این مقدمه طولانی بگم :

علی جزو دسته دومه. همینقلب



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٠/٤/٢٥ | ۱٢:٠٦ ‎ب.ظ | نویسنده : مرجان | نظرات ()