به نام خدا

در مورد بد اشتهای و کم اشتهایی بچه ها خیلی حرفها گفته شده , یکی میگه به خاطر آلودگی هواست, یکی میگه به خاطر کم تحرکیه, یکی میگه ژنتیکیه, و جالبه یک دکتری میگفت وقتی مراجعین من میگن بچمون غذا نمیخوره , من میگم: " ببین چیکارش کردی که اعتصاب غذا کرده!!!" ........

ولی به نظر من علت بی اشتهایی مهم نیست, چیزی که مهمه نوع رفتار ما با این معضله, که البته باید اعتراف کنم که من کم آوردم دیگه.

وقتی ساعت 4 بعد از ظهره و بچه دو ساله من غیر از یک استکان شیر, از صبح هیچیییی نخورده انگار دارم رو سوزن راه میرم از بس کلافم, هی خودم رو میخورم, هی احساس میکنم یه کار نکرده دارم, ...... 

 مادرانی که بچه کم خور و کم اشتها دارن میفهمن که من چی میگم.

خیلی راه ها رو امتحان کردم ولی همش فقط دو روز دووم میاره.

پی نوشت: چند روزی با پختن این کتلت ها و اشتها آوریشون برای علی و بازیهای اختراعیم و در نتیجه تناول علی جان خوش بودم  ولی خب دیگه هرکی بود بیش از 3-4 وعده از یک غذا نمیخورد و سیر میشد.

.اونی که ناراحته رو نخورد میگفت : شامی ناناحت نیمیخورم,بایدبیخنده!!!.....یا میگفت: بازم مثدث میخوام.

پی نوشت: چند روز پیش فسنجون پختم و کمی با برنج قاطی کردم و بهش گفتم پلو میخوری؟ یه نگاهی کرد و گفت: نه! پلو کثیفه نیمیخورم!تعجب

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩۱/٢/۱٦ | ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : مرجان | نظرات ()