به نام خدا

استادی میگفت:

"در کودکی باید فقط از مهربانی ورحمت و زیبایی خداوند برای بچه ها صحبت کرد و به سن عقل که رسیدند از قانونمندی آفرینش برای آنها گفت, چنان عظمت و جلال پروردگار را برای بچه بالا ببرید که حیرت در آنها ایجاد کند , این حیرت در بزرگسالی تبدیل به خوف از پروردگار میشود ."

کمی فکر کردم دیدم ما از صبح تا شب چقدر از خدا برای علی حرف میزنیم؟

قبل از شروع غذا , میگیم بسم لله و بعد از اتمام غذا میگیم الحمدلله ,

من سوره ناس رو میخونم و به علی یاد دادم که آخر هر آیه بگه: ناس,

وقتی بازی خنده دار هیجانی میکنه , آخرش میگیم شکر خدا,

خب اینها که نشد حرف زدن از خدا!

یاد دادن یکسری آداب اینچنینی خوبه ولی حرف زدن از خالق هستی با زبان مادرانه جاش تو خونه ما خالیه!

چند روزه که تصمیم گرفتم هر چیز قشنگ و جذابی که میبینه رو اینطور بهش معرفی کنم که این رو خدا آفریده و خدا خیلی مهربونه و...

یواش یواش به مناسبت سنش باید این معرفی ها رو گسترده تر کنم.

بارالها! این بنده  که هنوز تو را نشناخته چطور تو را به کودکش بشناساند؟ نقصها و کوتاهی های ما رو خودت جبران فرما!...آمین

 

 

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٠/٩/۳٠ | ۱٠:٥٢ ‎ق.ظ | نویسنده : مرجان | نظرات ()